ساق عرش نام وى قرين نام تو ديدم ، دانستم كه بنده ايست بر تو عزيز ، اللَّه - گفت رو كت آمرزيدم . ازينجا گفت مصطفى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم « كنت نبيا و آدم مجبول فى طينته ، و لقد كنت وسيلته الى ربّى » . و گفته‌اند كلمات كى آدم از حق گرفت حروف تهجى است كه مفردات الفاظ و مقدمات از آن مركب است ، و از مفردات و مقدمات ادلّه و اخبار مركب است ، و از ادله صحيحه و اخبار صادقه بحقايق علوم رسند ، و از حقايق علوم باعمال صالحه رسند ، آن گه بمجموع علم و عمل ايمان حاصل شود و محقق گردد ؟ و بتحقيق ايمان بنده بحقيقت توبه رسد ، و محبوب رب العزه گردد ، چنانك گفت - إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ اينست كه رب العالمين گفت - : فَتابَ عَلَيْهِ توبه پذيرفت خداى عز و جل از آدم و با خود آورد او را ، توبه ناميست پسند را و نواخت را ، و توّاب ناميست از نامهاى اللَّه و هو الّذى يرجع الى تيسير اسباب التوبة لعباده مرّة بعد اخرى بما يظهر لهم من آياته ، و يسوق اليهم من تنبيهاته ، و يطلعهم عليه من تخفيفاته و تحذيراته ، حتى اذا اطّلعوا بتعريفه على غوائل الذنوب استشعروا الخوف بتخويفه ، فرجعوا الى التوبة فرجع اليهم فضل اللَّه بالقبول . توّاب اوست كه اسباب توبهء بندگان را ميسر گرداند و بنده را بر توبه دارد ، آن گه بفضل و رحمت خود آن توبهء وى قبول كند ، تواب اوست كه باز پذيرد باز آيندگان را و نيكو نيوشد عذر خواهان را و بنوازد صلح‌جويان را ، آن گه نام « رحيم » در « تواب » پيوست كه آنچه كرد از نواخت بنده و پذيرفتن توبه برحمت و فضل خود كرد ، نه باستحقاق بنده ، كه بنده را بر خداوند حقى نيست . روى عن قتاده « انّ اليوم الذى تاب اللَّه فيه على آدم كان يوم عاشوراء » . و منه قول النبي « ان نوحا هبط من السفينة على الجودى فى يوم عاشوراء فصام نوح و امر من معه بالصيام شكر اللَّه عزّ و جلّ ، قال و فى يوم عاشوراء تاب اللَّه عز و جل على آدم ، و على اهل مدينة يونس ، و فيه فلق البحر لبنى اسرائيل ، و فيه ولد ابراهيم و عيسى عليهما السلام . و عن عايشه قال « لما اراد اللَّه تعالى ان يتوب على آدم ( ع ) طاف سبعا بالبيت و البيت